zero_viroid

วันนี้ผมอยากไปหาเธอ...

ผมก็เลยไปรับเธอ...โดยที่ไม่ได้บอกไว้ก่อน

ผมยืนรอ...จนเธอเลิกแล้วเดินออกมา

ไม่ว่าคนจะเยอะแค่ไหน แต่แค่แว่บแรก...ผมก็หาเธอเจอ

ผมส่งยิ้มกว้างๆไปให้ ทั้งที่อากาศร้อนแสนร้อน

(วันนี้ร้อนจริงๆ...)

 

เธอที่เดินมากับเพื่อน...ทำหน้าบูดสนิท แล้วก็เดินเลยผมไป ไม่หันมามองแม้แต่หางตา

...งงสิครับ เกิดอะไรขึ้น?

 แล้วระหว่างทางที่เดิน เธอก็ไม่สนใจผมจริงๆ

แล้วพอจะช่วยถือของ

ยังโดนดุกลับมาอีก...เหอๆ

กว่าอารมณ์เธอจะคงที่ ก็ต้องรอเข้าไปในแอร์เย็นฉ่ำชั่วโมงกว่า...

...ผมว่า บางทีเธออาจเบื่อ ที่ผมคอยตามอยู่อย่างนี้...

 

เธอเป็นคนดี...เธอเลยไม่อยากพูดในสิ่งที่ทำร้ายจิตใจผมล่ะมั้ง

หรือไม่

เธอก็อาจเบื่อ...จนไม่แม้แต่จะอยากพูดอะไรกับผม ก็เป็นได้

 

อีกแค่ครั้งเดียว...ขอทำให้เธอ อาจรำคาญ อาจเบื่อ...

แต่ผมขอทำอะไรให้คุณเป็นครั้งสุดท้ายก็แล้วกันนะ...

แล้วหลังจากที่คุณกลับมาจากต่างประเทศ...

 

ผมก็ได้แต่หวังว่า คุณจะมีความสุข...

เพราะผมคงจะไม่...วุ่นวายกับชีวิตของคุณอีกแล้ว

 

ถ้าจะตัด...ถ้าจะร้องไห้...ถึงแม้ว่าครั้งเดียว อาจไม่พอ

แต่ไม่นาน...เวลาคงจะช่วยผมได้บ้าง

มันคงช่วย...ให้ผมเลิกรักคุณ...สักวัน

 

อยู่ๆเธอก็ถามผมว่า...

 

ทำไมเธอถึงชอบเรา?...ทำไมผมถึงชอบเธอ

ผมเลยส่ายหน้าแล้วแก้'คำ'ซะใหม่

"ผมไม่ได้ชอบนะ...ผม'รัก'คุณ"

เธอทำหน้าเหวอๆ แล้วบ่นๆ...ยังจะมาเล่นสำบัดสำนวนอีก -*-

ถึงเธอจะบ่น...เธอก็ยังน่ารักอยู่ดี

เธอกำลังตั้งใจฟังคำตอบจากผม...แต่ผมก็เอาต่มองหน้าเธอไม่พูดอะไรออกมาซักคำ จนเธอเริ่มหงุดหงิด

"ว่าไง...ตอบมาสิ ตอบมาเร็วๆน๊า เอ๊....จะยิ้มทำไมน่ะ???"

"แล้วจะให้ตอบว่าไง??? พี่ก็รัก...ที่เธอเป็นเธอนี่แหละ"

 

"...ถ้าให้พี่บอกว่า รักเธอเพราะว่าเธอยิ้มสวย

ถ้าเป็นอย่างนั้น...ตอนที่เธอไม่ยิ้ม พี่ก็ไม่รักใช่ไหม?

...ถ้าพี่บอกว่ารักเธอเพราะว่าเธอร่าเริง แจ่มใสอารมณ์ดีทั้งวัน

ถ้าเป็นอย่างนั้น เวลาไหนที่เธออารมณ์บูดเหมือนอย่างตอนนี้ หรือเวลาปล่อยโฮ

พี่ก็ไม่รักเธอ อย่างนั้นเหรอ?

...แล้วถ้าพี่บอกว่าพี่รักเธอที่เธอเป็นคนเข้มแข็ง จริงจัง

ถ้าเป็นแบบนั้น แล้วเวลาที่เธออ่อนแอขึ้นมา พี่ก็จะหายหัวไป เพราะพี่ไม่รักเธอแบบนั้น งั้นเหรอ?

...อืม...ถ้าให้สรุปกันจริงๆ พี่รักเธอเพราะว่าเธอน่ารักแล้วกัน

เพราะไม่ว่าเธอจะยิ้ม จะหัวเราะ จะร้องไห้ จะบ่น จะโวยวาย หรือจะนั่งอยู่เงียบๆ

เธอก็น่ารักในสายตาพี่...

เวลาที่เธอยิ้มพี่ก็อยากเป้นคนชมว่า...เธอน่ารักที่สุดในโลก

เวลาที่เธออารมณ์ดี...พี่ก็มีความสุขที่ได้มองรอยยิ้มของเธอ

เวลาที่เธออารมณ์เสีย โมโห...พี่ก็อยากเป็นคนที่ทำให้เธออารมณ์ดีขึ้น จะเป็นที่ระบายหรืออะไรก็ตามพี่ก็ไม่แคร์

เวลาที่เธออ่อนแอ...ก็อยากเป็นคนที่อยู่เคียงข้างเธอ พี่จะกอดเธอไว้จนกว่าเธอจะหยุดร้อง

...แต่จริงๆแล้ว ตอนนี้พี่แค่อยากเห็นเธอมีความสุข โดยที่คนคนนั้นของเธออาจไม่ใช่พี่ด้วยซ้ำ

...แล้วจะถามอีกไหม? ว่าทำไมพี่ถึงรักเธอ..."

เธอจ้องตาผมนิ่ง...

คำพูดสั้นๆทำเอาผมหลุดหัวเราะอกมาทั้งที่กำลังอยู่ในโหมดโรแมนติกแท้ๆ

"น้ำ-เน่า!!!"

 

"เธอที่เป็นแบบนี้...พี่ก็รักนะ"

 

ผมไม่รู้ว่าเธอเขิน อาย หรือว่า รำคาญ เธอถึงได้หันหลังแล้วลุกเดินหนีไป...

แต่ผมบอกได้แค่ว่าเวลาครึ่งปีที่ได้รู้จักกับเธอ...น้อยนัก

ความเจ็บปวดช่วงแรกๆที่ได้รู้จักกับเธอมันอาจทำให้หัวใจผมด้านชาไปเสียแล้ว

...ผมได้แต่ยิ้มให้กับตัวเอง...ที่เป็นอีกวันที่ได้บอกรักเธอ...

 

You know when you love someone when you want them to be happy
even if their happiness means that you're not of it.

To love is to risk not being loved in return.
To hope is to risk pain.
To try is to risk failure,
but risk must be taken,
because the greatest hazard in life is to risk nothing.

 You may only be one person to the world
but you may also be the world to one person.

 Love looks not with eyes, but with the mind.

It only takes a second to say " I love you"
but it will take a lifetime to show you how much. 

The essential sadness is to go through life without loving.
But it would be almost equally sad to leave this
world without ever telling those you loved that you love them.  

Don't marry a person you can live with,
marry somebody you can't live without.

When loving someone.. never regret what you
do. only regret what you didn't do.

ผมรักคุณนะ

ปล.ขอขอบคุณ http://www.dek-d.com/board/view.php?id=1237889